روز بیست وچهارم

خدایا روز اول آمدم دستور تاآخر گرفتم ،میدانم که هوای من را داری ،از انوار دیگران مرا بهرمند میکنی ،چرا که هر کدام از مخلوقاتت نوری دارند ویک امت،اما فدای آن نور الهی شوم که با جدا شدن سرش از بدن بر تمام مخلوقات عالم برتری جست وشد حسین خون خدا،تمام موجودات سر بر انسان میدهند اما حسین(ع)سر بر خدا می دهد.پس باید هم سرور عالم باشد.